Dont Leave Me Now

Dont Leave Me Now – Beni Terk Etme Şimdi

[Roger Waters]
Aaaah bebek
Beni şimdi terk etme
Yolun sonunda olduğumuzu söyleme
Hatırla gönderdiğin çiçekleri
Sana ihtiyacım var bebek
Lime lime etmek için seni
Arkadaşlarımın önünde
Aaaah bebek
Beni şimdi terk etme
Nasıl gidebilirsin?
Sana ihtiyacım olduğunu bildiğin halde
Pestilin çıkana dek dövmek için bir Cumartesi gecesi
Aaaah bebek
Beni şimdi terk etme
Bana nasıl böyle davrana bilirsin?
Benden kaçarak
Sana ihtiyacım var bebek
Niye kaçıyorsun benden?

[David Gilmour]
Aaaah bebek!

Kısaca Anlamı

Pink’in kendisini aldatan karısına zihninde geri dönmesi için yalvarması ve aynı zamanda onu tehdit etmesi.

“Don’t Leave Me Now”, “One of My Turns”deki manik patlamaya karşın depresif bir cevap gibidir. Yavaş piyano ritmi üstüne reverbli synthesizerlerin yarattığı sonik yapıyla Pink’in yarattığı duvarın her yerine yayılır. Atmosferdeki ağırlık şarkının yavaşlığı ile vurgulandığı gibi üstüne yerleştirilen nefes sesleriyle de depresif hava tamamlanır. Karısının sadakatsizliğinden sıkıntı yaşayan Pink, içine bir yandan “yolun sonu olmadığına” dair mesajlar verirken öte yandan “onu Cumartesi gecesi hamur gibi dövmekle” tehdit eder. DontLeave8Bu görüntü Pink’in gerçekten karısına böyle bir şiddet uygulayıp uygulamadığı sorusunu da ortaya çıkarır. Sözünü ettiği dövme gerçek midir? Tommy Vence ile yaptığı söyleşide Roger Waters, ruh hali bozulmuş ve kendini derin bir ahlaki çöküntüde hisseden Pink’in söylediği sözlere bakarken bu halini göz önünde bulundurmak gerektiğini söyler. Buna rağmen dinleyici kendi çıkarttığı sonuca davet edilse de, Pink’in dayak sözlerinin gerçekliği tartışmalıdır. Bu sözleri daha çok duvarındaki son boşlukları dolduran, yaralarını saran, yalnız bırakıldığı dünyada öcünü almaya çalışan bir adam; Pink’in halet-i ruhiyesinde değerlendirmek gerekir.

Pink’in bu içinde bulunduğu bu ruh halinde, gergin ilişkisindeki kendi sorumluluğunu görmezden gelerek yakınmasında bir ironi de var. Şarkının daha başındaki ismi “Beni Terk Etme Şimdi” hedefi (dolayısıyla ilişkinin bitişinin nedenini) karısına atarak suçlama yapmaktadır. Ona (karısına) “kendisini bırakmamasını”, “yolun sonu olduğunu söylememesini”, “kendisini bırakıp nasıl gideceğini” ve “bırakıp kaçarak”, “kendisine nasıl böyle davranabileceğini” sorar. Bu duvarın yapımı esnasında defalarca gördüğümüz üzere Pink bir kez daha bir başka tuğlanın zavallı kurban’ını oynar ve sorumluluğu başkalarının üzerine atar. Pink’in zihninde, o tüm çabaları gösteren, eşine çiçekler alan, ona ne kadar ihtiyacı olduğunu söyleyen kişi kendisidir. DontLeave1 Ancak ne zaman kendisini bu yaşadığı depresyondan kurtarmak için gerekli olan kişisel bağlantılarla bunu aşabileceğine inansa içindeki yönetici sesi kontrolü ele alıp dışa açılmasını kontrol edip içine dönmesine neden oluyordu. Her “sana ihtiyacım var” deyişinde belli bir seviyede dışarıya bağlanma isteği ve kırılganlık belirtisi göstermiş olsa da birden kendini geri çekip intikam hayalleriyle dolar ve şiddet dolu baskın özgüveni kontrolü ele alır. Aynı “What Shall We Do Now?”daki katile dönüşen bebek animasyonunda olduğu gibi Pink’in kendini üzgün ve şefkate muhtaç hissettiği anlarda acı çektirip ve kötülük yapan birine dönüşebiliyor. “What Shall We Do Now?” şarkısında küçük bebeğin katil’e döndüğü animasyondaki gibi kötülük ve acılı ortamlarda sapıklaşan Pink birden sevgi dolu ve özür dileyebilen kişiye dönüşebiliyordu. Hatta duygusal olarak en çöktüğü bir an özgür olmayı ve başka birinin yardımına ihtiyaç hissettiğini söylüyordu fakat gururu çok değerliydi, o yüzden duvarı yükseldi.

Albümün ve filmin bu bölümüne kadar seyirci Pink’in yaşadıkları ve bundan dolayı yaptığı suçlamalarla saldırgan bir tavır görmeye başladıysa da “Don’t Leave Me Now”da sürekli tekrarlayan “Oooooh, bebek” sözleri onun “the Thin Ice” ve “Mother”daki tavrını hatırlatır. Önceki şarkı Mother’da Pink’e söylediği “baby/babe – bebek” sözleri aşırı korumacılığın getirdiği bir duygusal annelik içgüdüsündendi. Burada ise aynı söz şarkının doğası gereği çift taraflıdır: sevgi ve tepeden bakış’ı simgeler. Aynen annenin söylediği gibi karısı bu kez ona “Oooo bebeğim” sözüyle hitap ederek annenin önceden hissettirdiği koruyuculuğu hissettirir ve izleyiciye neden bir zamanlar annenin “kötü kızlara müsade etmeyeceği” sözünü hatırlatır. Herşey daha önce annesinin söylediği gibi olduğundan anlamlanır. Şimdi artık oğluna ektiği tohumdan bir nevroz çiçeği oluşmuştur. Başa dönersek – “the Thin Ice” ve “Mother”da anneyi seslendiren – David Gilmour şarkının müzikal kapanış sözünü söyler. Şarkıda attığı solonun tarzı da bu anne koruyucu şefkatini göstererek Pink’in yapısında oluşan bağlanmışlığı hissettirir.

Benzer bir temada Pink’in söylediği “shredder – öğütücü” sözüyle karısına dayak atmayı hayal ediyor. Bu anlatılan benzetmeler Pink’in İngiliz eğitim sistemine karşı getirdiği suçlamalara benzemektedir. Hernekadar özellikle albümde bundan bahsedilmese de “Another Brick in the Wall, Part 2” videosunda yüzleri olmayan öğrencilerin kıyma makinasında öğütülüşünü anımsatır. Doğrudan veya bilinçli olmasa da bu şarkıda geçen “öğütme” ve “hamur haline getirme” söz ve benzetmeleri kişisel aşağılamanın The Wall’ın önceki şarkılarında geçen yüzleri olmayan kişiliksiz öğrencilerin yaratılmasına benzer bir aracı olarak anlatılıyor. Bu düşünceyle, Pink’in hayalinde karısına vermek istediği şekil ile öğretmenlerin ona yapmak istemedikleri arasında benzerlik bulunmaktadır. Annesinin daha önce bahsettiğimiz takıntıları da eklenince Pink döngüsel olarak bir zamanlar yaşayıp şikayet ettiklerini ileride göreceğimiz değişimi ile kendi uygulamaya başlayacaktır.DontLeave6

Şu ana kadar “Don’t Leave Me Now” şarkısına biz Pink’in karısıyla ilgili hayalleri açısından baktık. 1979 yılındaki Tommy Vence söyleşisinde en azından Waters, Pink’in şarkıyı “groupie kıza veya karısına söylemediği herhangi birine söylediğini söylüyor. Bir çeşit erkekten kadına söylenmiş bir söz bir his olarak yansıtılmak istenmiş. Şarkıyı bu açıdan genelleştirdiğimizde Waters, Pink’in hayatı boyunca ilişkisinin bir çeşit aşk-nefret gitgellerine sahip olduğunu söylemekte. Evet karısına söylenen sözlerde bu anlaşılır ancak duygusal tonu babasını kaybettiği zamanki haline benzemektedir. Annesinin onu çok koruyucu şekilde yetiştirmesi ve etrafında yıkmaya çalıştığı halde oluşan şöhret, hatta onu bir yandan gömmeye çalışan duvarı bile ona koruma sağlamıştır. Pink’in geçmişindeki tüm ilişkileri sorunlu, hepsini hayal kırıklığı ve beklentilerine çözüm olmayan birliktelikler olarak kabul ediyordu. Örneğin, “Don’t Leave Me Now” geçmişine ait suçlama ve onun savunmalarıyla doluydu. Ne zaman bir yardım istemeye çalışsa duvarı ona geri adım attırır ve ona kimseye güvenemeyeceğini hatırlatırdı, sonuçta herkes kaçtı ve o yalnız kaldı.

“One of My Turns” sahnelerinde ustaca gösterildiği gibi sözlerdeki Pink’in duygusal manik patlaması ve “Don’t Leave Me Now”daki sahneler ile Pink’in tuğlaları arasındaki boşluklar katmanlar şeklinde dolmaktadır. Şarkı Pink’in harap olmuş odasındaki kırık cam, ters dönmüş masalar ekranda kırılmış gitarlardan oluşan enkazına yakın çekim ile başlar. DontLeave4 Odasında meydana gelen görüntü özel havuzunda uzanmış duran kahramanın hayatında düzenlemeye çalıştığı olaylar sayesinde mevcut zihinsel yapısıyla da paralellik gösterir. İlk olarak kana bulanmış elleriyle yakın çekim başlayan görüntülerden geniş açıya geçtiğinde yüzme havuzunun mavi suyunun kan rengine dönmüş ve çarmıh’a gerilmiş gibi duran Pink’i görürüz. O çarmıhtaki görüntünün üzerine tam bir tezat gibi duran karısı ile sevgilisinin hayvansı sevişme sahneleri ile büyük etki uyandırır. Hernekadar Pink’in anti-Christ görüntüsü daha önce söylenmiş olsa da görüntüler sanki zihninde tersini söylüyor gibidir. En azından zihninde sevdiği tarafından işkence gören biridir. İsa’nın kızıl saçlı Yahuda tarafından ihanete uğraması gibi, Pink hayalinde kendi kızıl saçlı karısı tarafından onun yatağında ihanete uğramaktadır. Ancak karısının günahlarından ve İngilteredeki evine turneden telefon ettiğinde telefona cevap veren adam ile karısının hangi pozisyonda olabileceğini hayal ederek ayrıntılı şekilde düşünerek kendi zihninde kendini çarmıha germiş günah çıkartmaktadır.

Bir sonraki sahnede İsavari duruşuyla parmaklarından akan kan otel halısına düşerek sarsıcı bir yanku meydana getirir. O sırada hala TV’de oynamakta olan the Dambusters filmi sayesinde normal hayata dönmüşken yine bir Pink halisinasyonu ile karşı karşıya kalırız. Bu kez şarkının başındaki parçalanmış odanın yerine Pink’in zihnindeki çok büyük duvarlarla çevrili, çok az döşenmiş büyük beyaz bir odadayızdır. Filmde canlı oyunculukla animasyonu birleştiren yeni sahnede, Pink’in karısının gölgesi duvarda belirir. Ardından eşi karısı tarafından avlandığı senaryosuna uygun olarak yırtıcı bir peygamber devesine dönüşürDontLeave7. Peygamber devesinin yüzü daha sonra Gerald Scarfe’ın DVD’de bahsettiği “What Shall We Do Now”da kadın vajinasının dudaklarını andıran kadınlık sembolü dişi çiçeğe dönüşür. Önünde büyük bir canavar, düşüncelerinde karısının onu aldattığı sahneler eşliğinde Pink bir köşeye siner. Kendini saldırı karşısında çaresiz gören Pink bir zamanlar masumiyet sembolü olan mavi otel odası duvarları arasında cenin şeklini alır. Zihninde dünya günahlarından çarmıha gerilmiş İsa kadar masumdur.

Şarkının son sahnesinde (savaş temalı filmler geçmişine ait, öpüşen çiftlerle karısına ait hatıralarla) kurbanı olduğunu inandığı üstündeki psikolojik yüklere karşı bir patlama yaparak gitarıyla (materyalist şöhretinin sembolü – gitarı çekiç gibi kullananarak) televizyonu parçalar. Televizyonunu parçalayarak hayatının simgesel görüntülerini ortadan kaldırarak onu kendisi yapan geçmişteki olaylara karşı sırtını dönüyor. Bir çeşit geçmişini reddetme haline giriyor. Bunu yaparak artık anti mesih görüntüsüne dönerek onu tamamen yanlızlaştıracak dış dünyadan kopuş rolüne geri dönüyor.

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

19 Haziran 2010 tarihinde The Wall Analizi içinde yayınlandı ve , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Yorumlar kapalı.

%d blogcu bunu beğendi: