Clapton ve Winwood Yıktı Geçti

Pazar gecesi Kuruçeşme Arena`da Eric Clapton ve Steve Winwood sahne aldı. Ve kelimenin tam anlamıyla yıktı geçti. Clapton`dan ulvi, biteviye, ruha işleyen, o hassas noktamızı bulmuş da onunla dalga geçen sololarını mı yoksa aynı şekilde Winwood`un soloya başladıktan sonra en hassas notayı bulup üstüne basa basa bizi mest etmesini mi anlatmalı. Hem anlatacak çok şey var hem hiçbirşey yok.

Anlatacak çok şeyin başında konser öncesi gezdiğinizde ülkenin creme de la creme denen üst tabakası insanları gördüğünüzü zannedersiniz. Vay dersiniz ne insanlar yaşıyor. Yoksa avrupada mıyım. Herkes üst düzey. (kimse alt düzey görünmez zaten) Herşey lüks ve AB.

Ancak konser başladığında o da nesi? Biraz önceki insanlar mıydı bu görüklerim? Sürekli bir bağırış çağırış, konser başlamış olmasına ve mükemmel coşkuyla gitmesine rağmen ceza evinde volta atar gibi dolaşanlar, en yavaş ritimli blues parçalarda bile el çırpanlar. En azından bu eğitimli kesimin tempoyla el çırpmasını beklersiniz değil mi? Tempo mempo hak getire. Ah yarabbim ah… Viyana da Queen izlediğim günü hatırlıyorum da. Herkesin nasıl tek yürek gibi el çırptığını. Zaten Radio Ga Ga el çırpılması gereken bir parçadır.
Oysa burada öyle mi. Gerekli gereksiz tüm parçalarda el çırpanlar, bağıranlar, sürekli herşeyin dedikodusunu şarkılar içinde yapanlar, konuşup duranlar, şarkı isteyenler. Bütün bunlar yetmezmiş gibi bir de yan tarafta görgüsüz birinin ne akla hizmet olduğu bilinmeyen, konser izleyenleri hiçe sayan milyon dolarlık havaifişek gösterisi. Müzik dışında herşey Türk izleyicisinin yine kendi izleyicisine yaptığı eziyetti.

Ne izlersek izleyelim, etrafta ne kadar üst düzey, Avrupai görünen vatandaşlarımız olursa olsun, Türkiyede olduğunuzu her dakika yüzünüze vuran, sessiz ve saygılı duramayıp, coşkuda abartıya kaçan bir toplumda yaşadımızı gösteren bir toplulukla izlemek zorunda kaldık.

Kaldık diyorum, zira tüm izleyicilerin öyle olduğu söylenemez. Ancak aldığım bilgiye göre 16 bin bilet satılmış. Emin olun bunun 10 bini oradaydım demek için gelenler, yada Eric Clapton ismini duyduğu için gelenlerdi. Steve Winwood`un hiçbir parçasına eşlik edilmemesinden haklımızın kendisini pek tanımadığı rahatça anlaşılıyordu.

Tabi tüm bunlara rağmen, ortada bir şölen, bir ziyafet vardı. Bu sözler Türkiye de ayağa düşmüş hemen her sanatçının konserinde söylenir. Ancak gerçeği dün gece 13 Haziran 2010 tarihinde Kuruçeşme Arena`daydı.

Clapton`un tüm konserlerini takip eden fanının hazırladığı Where is Eric sitesinde konserle ilgili resim ve yorumları okuyabilirsiniz.

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

15 Haziran 2010 tarihinde Rock & Prog içinde yayınlandı ve , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: