360 Derece U2 Konser İzlenimleri

Arkadaşımız ve Avrupaki gözümüz Ozan Keskin bu kez U2`nun son turnesi “360 Degree” nin Paris ayağından bize bilgi ve resimlerini gönderdi. Belki de Türkiyede ilk kez bu konuda yazı yazılıyordur. (yada ben okumadım) Şimdi sizleri Ozan`dan konserin resim ve yorumuyla baş başabırakıyorum.

Ilk defa 1997 Pop-Mart turnesinde gitmis oldugum Wembley konserlerinden tam 12 sene sonra tekrar U2 konserine gidecegimden oldukca heyacanliydim denilebilir. Son albumu ” No line in Horizon” i  konser oncesi 2-3 gun ust uste dinleyerek kendimi havaya sokmaya baslamistim zaten.Achtung baby’dan sonra bence en iyi albumu oldugunu dusunuyorum. Herkes ayni fikirde degil tabi. Aradaki albumlerde toplam sadece 3-4 sarkiyi begenmisligim var .

Biletler satisa cikacagi gun biletimi alabilmek icin  sabah acilmasini bekledigim duzinelerce insanla beraber ayni anda Fnac magasininiceri dalip, ustuste 2 gun icin bilet almistim. Zira 2005’teki Vertigo turnesindeki Paris konserlerine bilet bulamadigimdan gidememek bana felaket koymustu. Yine ayni hezimeti yasamamak icin en garantisi buydu zira internetten almaya calismak cok daha zordu, Iyiki de oyle yapmisim. Haliyle 2 konser biraz tuzluya mal oldu ama artik bir daha izleyemem belki dusuncesiyle artik bunun hesabini yapmayayim dedim.
Inanilir gibi degil ama 90 bin’er biletten 2 gun icin 180 bin bilet 1-2 saat icinde tukendi. Iki Paris konseri yaninda iki gun sonra  80 bin kisilik kapasitesi olan Nice sehrindeki Stade Charles Ehrmann konserini de dusunursek grubun Fransa’da ne kadar populer oldugunu – gerci nerede degil ki !- anlamak mumkun. Pariste 3. aksam biletleri satisa ciksaydi yine sold-out olurdu eminim.
Stade de France’in cok ihtisamli bir stad oldugu kesin; ozellikle tamamen doldugunda izleyicilerin ugultulari ve alkislari inanilmaz etkileyici oluyor ancak ben yine de hic haz etmiyorum zira muhakkak bu kadar buyuk alanda ses kaybi oluyor ve kapali arenalara gore konserin parcasi olma hissi cok daha az oluyor. Ama tabi U2  gibi mega- gruplar icin zorunlu bir secenek.
Ekteki fotolardan goreceginiz gibi stada girince insani karsilayan sahne gercekten etkileyiciydi. Bono’nun ” our space station” olarak adlandirdigi sahne icin “teknolojik olmasi kadar club havasi icinde samimi ortam yaratmasinii istedik” dedi. 4 ayakli bocek gorunumunde olan sahnenin dairesel konumu sebebiyle turneye 360 adi verilmis ancak asil sebep tabiki yer kaybi olmadan max. sayida izleyeciyi stada doldurabilmek oldugu acik. Dairesel sahnenin hemen etrafinda yine dairesel olan grup uyelerinin inip kalkan bir kopru araciligi ile gecip gezindikleri bir bant vardi. Vertigo turnesinindekinin daha buyugu ve moduler’i denilebilir. Sahne ve bu bant arasinda ise ” Red Zone ” adi verilen, en hard+balli+parali  fan’larin yaklasik 400 euro bilet parasi bayilarak girebilme serefine eristigi ozel bolum vardi ki biletleri saniyeler icinde tukenmisti.
Grup U2 olunca tabi on gruplar da uyduruk olmuyor. Ozellikle “Ruby” adli parcalariyla epey sukse yapan Ingiliz grup Kaiser Chiefs seyircileri hoplayip ziplayip havaya sokmaya calisti.
Yaz konserlerinde klasik oldugu gibi aksam saat 10’dan once hava kararmak bilmiyor buralarda. Nitekim saat 21.00 de sisler verilmeye basladi ama gunes hala tepedeydi. Sonunda cilginca kopan alkislarla yukselen volum ile  -nedense- David Bowie’nin Space Oddity parcasi calmaya basladi. Sarki bitince  grup uyeleri tek tek  sahneye cikti.
Ilk 4 sarki grubun son albumunden Breathe, No line in Horizon ve single’lar” Get on your boots” ve “Magnificient” oldu. Superdi gercekten. Ozellikle albume adina veren parcada Bono harikaydi. Daha sonra I still have not found..ve Beautiful Day geldi. Pek sevmedigim Desire parcasinin arasinda Michael Jackson’i anma adina Billie Jean ve adini bilmedigim diger bir Jackson parcasini yorumladi Bono.
Yakin donem albumlerden sevdigim parcalardan olan ” City of Blinding Lights” baslamadan evvel, 1 gun evvel kaydedilmis amerikan uzay istasyonundaki astronotlarla yaptiklari cekim ekranlara yansidi.  Bono bir tanesine ” uzayda muzik dinlemek nasil bir his farkli geliyor mu ” diye sorunca, astronot ” Hic fark etmiyor, U2 asagida iyi oldugu kadar yukarida da ayni guzellikte” gibisinden yagli  bir cevap verdi 🙂 . Bu sarki sirasinda bir serit halinde yeralan ekran bir anda asagi dogru inip yuzlerce kucuk ekran haline bolundu ve grubun tepesini bir ari kovani gibi sarmaya basladi.Gercekten etkliyeci bir goruntuydu. Bu moduler ekran konser boyunca surekli sekil degistirdi zaten . Ancak dev sahenin 4 ayaginin daha efektif kullanilacagini dusunmustum. Oysa her bir bacaktaki birer kamereman ve isikci disinda cok fazla bir fonksiyonunu goremedim.
Klasik goruntu, yanimdaki fransizlar kulaklarina tikac tikarken bana volume yine de yeterli gelmiyordu , belki ben yaniliyorum veya sagir olmaya basladim konserlere gide gide zira herkes konser cikisinda ses sisteminin ne kadar guclu oldugunu konustuguna sahit oldum !
Fransa’da U2 ‘nun bu kadar sevilmesindeki onemli sebeplerden biri kuskusuz grubun politik tavri. Nitekim Bono konser arasinda devamli Fransa’yi, fransizlarin Insan haklari konusundaki tavrina ovguler yagdirdi. Artik dalga mi gecti bilmiyorum ama ayrica izleyicinin turnelerindeki en ” sexy crowd” oldugunu soyledi !!   3-5 ingilizce anlayabilen her fransizin bir anda koltuklari kabardi tabi!
Yeni 1-2 sarkidan sonra tekrar eski parcalar gelmeye basladi. Once “Unforgettable Fire” sonra “Sunday Bloody Sunday “ile butun izleyiciler inanilmaz costu. Bu sarkida nedense ekranda bol miktarda arapca yazilar gecti. Ardindan 80’lerde ilk dinledigim U2 parcasi olan super Pride ( in the name of love) ve girisi her zaman beni acayip etkilemis olan “Where the streets have no name” ile ortaligi iyice dagitti U2.
MLK adli parcada Burma’ da ev hapsinde bulunan (Aung Suun’du sanirim ismi) bayan politikacinin resmi ekranda belirdi. “Bu aksam hepimiz Aung Suun’uz “diyen Bono’yu takiben sahneye, ayni Pink Floyd- The Wall ‘daki sahneyi hatirlatan, yuzlerinii bu politikacinin resmi olan maske ile kapatip yuruyen 50-60 tane genc cikti.
“One” calmadan once grubun One.org adli hayir sitesi icin herkesin ekranda gorunen numarayi tuslamasi istedi Bono ve ardindan cep telefonlarini havada acik tutarak sarkiyi eslik etmelerini isteyince samanyolu haline donen donen stadyumdaki goruntu tanik olmaya degerdi.
Encore’larda Ultraviolet, With or With you ve sanirim son albumden bir sarki daha soylererek konseri bitirdiklerinde bircok kisi yerinden kimildamayacak kadar etkilenmisti.

Ertesi gunku konser bana daha da iyi geldi Belki yerim daha iyi oldugu icin.Bir onceki geceye gore setlist’e gore Desire yerine 2 sarki “Angel of Harlem” ve “Mysterious Ways’i caldilar.

Konserden diğer fotoğraflar;

 

 

Yine Ozan Keskin tarafından konserden çekilen kısa bir video;

 

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

24 Temmuz 2009 tarihinde Rock & Prog içinde yayınlandı ve , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: