Yes ve Moody Blues Klavyecisi Patrick Moraz’ın İlginç Grubu:Mainhorse

Herkesin bildiği gibi bir progressive-rock devi olan Yes’in bir dönem klavyeciliğini yapan İsviçre doğumlu klavyecisi Patrick Moraz’ın meğer Yes ve Moody Blues öncesi yaptığı harika bir albüm daha varmış.

Bilindiği üzere Yes’in Relayer albümü kadrosunda yer alan Moraz ayrıca Moody Blues gibi efsane bir grupta da çalmıştır.Bu nedenle hepimizin alakasını biraz daha fazla çekmekte.

1974 yılında Rick Wakeman’ın yerini alan Patrick Moraz enteresan yeteneğiyle de müzikalite olarak harika işlere imzasını atmıştır.Bu kadar büyük bir yeteneğin 1968 de Yes’e katılmadan önce kurduğu grup olan “Mainhorse” ‘un tanınmaması da ayrıca üzerine kafa yorulacak bir konu.

Şarkılarda bir rock devi olan Deep Purple dan ve İngiliz Progressive-Rock devlerinden Atomic Rooster’ın etkilerinin olması(unutulmamalıdır ki Deep Purple o zamanlar bu kadar üne kavuşmamıştır) müzikseverleri bu gruba daha çok ilgi duymalarını sağlayacaktır.

Grupla aynı adı taşıyan(Mainhorse) bu albüme baktığımızda gitar rifflerinde ve sololarında Deep Purple’ın havasını yakalamak mümkün,heavy progressive rock diyebileceğimiz bu albüm içinde klasik müzikten öğeleri de fazla bir miktarda bulundurmaktadır.
Gitarist Peter Lockett’in albüm içinde keman soloları albüme rock müziğin yanında ayrı bir tat katmıştır.Progressive Rock tarihinde neredeyse ilk kez King Crimson’ın 21st Century Schzoid Man(In the Court of The Crimson King-1969) adlı şarkısında yazılan şaşırtıcı davul soloları bu albümde de dikkatleri bir hayli çekmektedir.
Özellikle albümde bazı şarkılar Jazz a da kaymaktadır.Progressive-Jazz gibi bir tarzın da bu albümde olması albümü daha da dinlenilir kılmaktadır.Patrick Moraz’ın adeta grup lideri sayılabileceği bir topluluk aslında Mainhorse.Daha doğrusu Patrick Moraz ilerde neler yapabileceğinin ilk sinyallerini kuvvetli bir biçimde verdiği bir grup.(Muddy Blues dan ayrıldıktan sonra yerini doldurmak için neredeyse bir senfoni orkestrasına ihtiyaç duyulduğu söylenir)

Grup 1970 yılında Polydor adlı şirketle albüm için bir kontrat imzaladıktan sonra umduğu başarıya ulaşamaz ve grup yaptığı mükemmel müziğe rağmen ne yazık ki arka planda sadece kolleksiyoncuların arşivlerinde bulunan bir albüm olarak kalır.
Patrick Moraz’ın yanında Peter Lockett da mükemmel gitar soloları ve riffleri yazmıştır.Bunu da söylemeden geçmek haksızlık olacaktır.
Albümü blogspotlardan ücretsiz bir biçimde çekmek mümkün fakat biraz araştırmanız gerekebilir.(70s prog invasion vb.gibi sitelerde gruba denk gelebilirsiniz)

Grubun mix ve masteringinin yapılmadığı demo kayıtları ise http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:h9fwxz9gldfe adresinden dinlenilebilmektedir.

Şarkılar

Introduction(05:09)
Passing Years(03:56)
Such a Beatiful Day(04.44)
Pale Sky(10:17)
Basia(05:32)
More Tea Vicar(03:33)
God(10:32)

Grup Elemanları;
Peter Lockett-Elektrik Gitar,Viyolonsel,Vokal

Patrick Moraz-Klavyeler,Elektrikli Piyano,Glockenspiel,Klaviosyntheseiser

Jean Ristori-Bas gitar,Çello,Vokal

Bryson Graham-Davul,Perküsyon

(not:Albümü bulamamanız durumunda benimle iletişime geçebilirsiniz)

Can Askan

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

13 Eylül 2008 tarihinde Prog Grupları içinde yayınlandı ve , , , , , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: