1969 – More OST

27 Temmuz 1969 da piyasaya sürüldü. İngiltere listelerinde 9, Amerikan listelerinde ise 153 numaraya kadar yükseldi. Filmden alınmış basit solarize bir fotograf More’un kapağını süsler. Tasarım Hipgnosis’e aittir.

Kapakta müziklerin “The Pink Floyd”a ait olduğu yazılır. İngilizcedeki bu nitelik belirleyici “The” ekinden kurtulmak için uzunca bir süre uğraşacaktır.

Yeni ve plak şirketlerinin prodüktörleri tarafından yönetildikleri için bir nevi onların isteklerini yerine getirmek zorundaydılar bu sebeple bu filme müzik yapma teklifi kariyerlerinin başında olmalarına rağmen bir zorlama ile gelmiş olmalıydı.

Konusu İbiza’da uyuşturucu kullanan hippiler olan bu film müziği için, parçalar hazır olmasına rağmen sekiz gün harcadı grup.
Cirrus Minor (Waters) Bir bulut kümesinden adını alan parça, “Dawn Chorus” adı verilen kuş seslerine benzeyen seslerle açılır. Bu kayıt ülkemizde Barış Manço’nun “Gülme Ha Gülme” adlı parçasınının açılışında kullanılmıştır.
Bunu Wright’in Farfisa ve Hammond orglarından üstüste kayıtları takip eder ve Gilmour vokalleriyle süsler.
The Nile Song (Waters) Pink Floyd’un ilk ve tek heavy metal esintili olan bu parçası, Gilmour’un yüksek sesle söyleyişi bir önceki parçayla taban tabana zıtlık teşkil eder. Parça Avrupa dışında Japonya ve Yeni Zelanda’da 45’lik olarak piyasaya sürüldü.
Crying Song (Waters) Albüm Waters’in keyifli bas temasının sağladığı, rahat, caz benzeri duyguyla çabucak bir ninni havasına bürünür. “Help me roll away the stone” sözleriyle daha sonra “Animals” ve “The Wall” da tekrar karşılaşacağımız bir imgeyi ilk kez kullanmıştır.
Up The Khyber (Mason/Wright) İki dakikalık bir enstrumantal olan bu parça, grubun tarihinde bir ikilinin yaptığı tek çalışmadır. Mason’un ipnotize eden davulu, Wright’in avantgarde piyanosu ve değişken org temalarıyla tamamlanmıştır. Parçanın adı, hippi cemiyetlerine ve Hayber Geçidine göndermedir. Pakistan ve Afganistan’ı birbirine bağlayan Hayber Geçidi, uzun yıllar boyunca askeri ve tasavvufi arzulara sahne olmuştur.

Green Is The Colour (Waters) Thin Whistle flütü, düz piyano ve Gilmour’un neredeyse fısıldayarak yaptığı vokaller, sözlerinde belirsizlik olan bu parçaya sevimli bir hava verir. “The Beginning” adıyla “The Journey”‘in ilk bölümünü oluşturan parça bir geçişle Careful With That Axe, Eugene”e bağlanır. 1969 yılı BBC Radio One programı için kaydedildi ve 1970 yılında In Concert programında çalındı.

Cymbaline (Waters) Waters, sanatını sürdürebilmek için bir parçası olmak zorunda olduğu endüstrinin baskılarını artık üzerinde hissetmeye başlamıştır. Bu tema kariyeri boyunca da pek çok defa tekrar edilecektir. “The Man”in bir parçası olarak çalındığında adının “Nightmare” (Kabus) olması da bu durumun bir göstergesidir. Şarkının adı Shakespeare’nin bir oyunu olan Cymbaline’den alınmış olabilir ama neden böyle olmuş olabilceği de pek açık değildir. Wright “Turkish Delight” org sololarından birini daha çalar.

Filmde duyulan versiyon için şarkı sözlerini Waters yazdıysa da albüm için Gilmour. biraz değiştirilerek yeniden yazılmış bir versiyonu söyler. 1 Party Sequence (Waters/Mason/Wright/Gilmour/) Bu bir dakikalık enstrümental parça, Mason’ın çılgın davul partisyonunun üzerine çalınmış kavaldan oluşur. Ayrıca Pink Floyd’un en kısa stüdyo kaydı olma özelliğini de taşır.

Main Theme (Waters/Wright/Gilmour/Mason) Girişteki zil vuruşları Mason’ın olabilecegi gibi Waters’ın da olabilir. Çünkü bu o zamanlar Waters’ın sahnedeyken en çok sevdigi vakit geçirme yöntemiydi. Ardından, Waters tescilli bastemalarını tekrarlamaya başlar ve bunun üzerinde de Wright’ın orgu, Mason’ın davulu. biraz da gitar ve synthesiser ihtiyatlı bir biçimde birbirlerine karışır. CD’deki tanıtım yazısında Mason’ın adı yer almaz.

Ibiza Bar (Waters/Wright/Gilmour/Mason) “The Nile Song”un melodisinin biraz daha yumuşak bir havada çalınmış halidir.

More Blues (Waters/Wright/Gilmour/Mason) Bu gerçek bir blues parçasıdır. Tanıtım yazısında ne yazarsa yazsın Gilmour’ın bu bestenin yapılışındaki payı büyüktür.

Quicksilver (Waters/Wright/Gilmour/Mason) “The Man”deki “Sleeping” adlı bölümün de temelini oluşturan, parlak bir enstrümental parçadır. Kullanılan elektronik seslerin bazıları “Dark Side…”daki “On The Run”ı hatırlatır.

A Spanish Piece (Gilmour) Bu şarkı filmde barda çalınan bir radyodan duyulur. Parçadaki Ispanyolca konuşmalar aslında David Gilmour’a ait kötü bir fikrin ürünüdür.

Dramatic Theme (Waters/Wright/Gilmour/Mason) CD versiyonunda yanlışlıkla sadece Waters ve Wright’a ait oldugu yazılan bir başka enstrümental parçadır. Gilmour’ın gitarı yükselirken o benzersiz tarzı. bir kayıtta ilk defa kendini gösterir.

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

22 Ekim 2007 tarihinde Albümleri, Film Müzikleri içinde yayınlandı ve , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: