Yes Grubunun Tarihçesi

Dünyanın en büyük progresif rock gruplarından Yes in kuruluşu 1966 yılına uzanıyor. Chris Squire ve Peter Banks, The Syn adlı grupta beraber çalıyorlardı. Sonradan ikiside farklı zamanlarda Mabel Greer’s Toy Shop grubuna katıldılar. Bir gece Jon Anderson Mabel Greer konserinden sonra Chris Squire ile karşılaşıp Yes’in nüvesini oluşturdular.konserinden sonra Chris Squire ile karşılaşıp Yes’in nüvesini oluşturdular. Anderson bir kaç kez Mabel Greer’s Toy Shop ile söyledikten sonra grubun yeni şekli Chris Squire, Jon Anderson, Peter Banks, Bill Bruford ve Tony Kaye şeklinde oluşmuş oldu. Ağustos 1968 de isimlerini Yes olarak değiştirdiler (fikir Banks’den gelmişti).

O yıllarda kendi parçalarının yanısıra daha sonraları yayınlanan Yes, Time and a Word veya Yesterdays albümlerinde de yayınlanan bir çok cover da çaldılar. Bu kadro ile 1969 da müzik basını tarafından da beğenilen Yes albümlerini yayınladılar.  Yaylı sazların ilavesiyle aynı line-up 1970 de Time and a Word’ü yayınladı..Fakat albümün çıkışından kısa bir süre sonra Banks’in yerine gruba Steve Howe dahil edildi. Uzun bir birlikteliğin başlangıcı olarak Eddie Offord prodüktör tarafından ses mühendisi olarak grupla çalışmaya başladı. Time and a Word albümünün İngiltere baskısının kapağı olan çıplak bir kadın çizimi  Amerikan baskıları için riskli bulunarak albümde hiçbir katkısı olmadığı halde Howe’un da dahil olduğu grubun resmiyle değiştirildi. Steve Howe’u da kadrosuna dahil ettikten sonra grup The Yes Album (1971) albümlerini kaydetti.

Sıradaki ayrılık ise Tony Kaye olacaktı. Anderson’un Yes den önceki grubu The Warriorsdan arkadaşı olan ve Time and a Word albümünde iki parçaya katkısı bulunan David Foster ile Badger’ı kurmak üzere ayrıldı. Kaye’in yerine Rick Wakeman geldi ve grup 1972 de Fragile albümlerini kaydetti.  Fragile albümü grubun anlaşma şartları nedeniyle üyelerin solo parçalarını içeriyordu. Bu yüzden Wakeman sadece Brahms’ın “Cans and Brahms” coverına katkıda bulundu. Aynı kadro Close to the Edge (1972) albümlerini kaydetti.

Bruford, Yes ile daha fazla ilerleyemeyeceğini düşündüğü için albümün konserleri öncesi King Crimson’a katılmak üzere gruptan ayrıldı. Yerine John Lennon ve Joe Cocker’in davulcusu Alan White getirildi. Çiftli albüm Tales from Topographic Oceans 1974 yılında yayınlandı.  Wakeman, albüme ve grubun gittiği yöne karşı olduğunu söyledi ve albümün turnesinden sonra ayrıldı. Anderson, Howe, Squire ve White bir sonraki albüm üzerinde çalışırken gruba Patrick Moraz katıldı. Bu birleşimle Relayer (1974) albümü kaydedildi. Anderson’un önerisiyle grubun üyeleri 1975/76 yıllarında kendi solo albümlerini çıkartmaya başladılar.

Anderson, Olias of Sunhillow albümünü çıkarttı. Albümle ilgili bir gerçek not ise kendisinin bütün enstrumanlar çalmış olmasıdır. Squire ise Fish Out of Water da davulda Bruford ve klavyede Moraz ile çalıştı. Her ikisi de Howe’un Beginnings albümüne de çaldılar. Ramshackled grubu için, White eski grubuna döndü. Anderson ve Howe da bir parçaya katıldılar. Moraz i (The Story of i diye de bilinen) albümünü kaydetti. Bu çalışmalarda ortaya çıkan bazı solo parçalar daha sonraları turnelerde denendiysede sonradan bu terkedildi. Moraz grubu, yeniden Wakeman’a bırakarak ayrıldı. Grup onunla Going for the One (1977) albümünü kaydetti. (Moraz Bruford ile Moraz – Bruford olarak iki albüm daha kaydetti.) Kadro Tormato (1978) albümlerine kadar değişmeden kaldı.

Grup Tormato sonrası Paris veya Golden Age kayıtları gerçekleştirdi fakat sonuçlarından memnun kalmadılar. Sonuçta Anderson ve Wakeman ayrılmaya karar verdiler. Anderson Paris kayıtlarındaki (“Everybody Loves You”) adlı parçasını ve Tormato için kaydedilen iki parçasını (“Some Are Born” and “Days”) kendi bir sonraki Song of Seven albümünde kullandı. Paris kayıtlarından oldukça değiştirilerek tekrar kullanılacak bir diğer parça ise Drama albümünde yer alan “Run Through the Light” olacaktı. Squire, Howe ve White trio olarak çalışmalarına devam ettiler. Bu sırada, Trevor Horn ve Geoff Downes The Buggles (en bilinen parçaları “Video Killed the Radio Star”) grubundaydılar.

Yes’e parça satmak isterlerken, onun yerine onlara gruba katılma önderisi yaptılar. Bu şekilde yeni kadro Drama (1980) albümlerini tamamladı.  Turnede iki yeni parça (“Go Through This” and “We Can Fly From Here”), Andersonun ayrılığı yüzünden problem çıkarttı. Ayrıca Horn sürekli Andersonun yerini doldurmaya çalışmaktan dolayı konser performanslarından çok rahatsızdı ve prodüktörlüğe konsantre olabilmek için ayrıldı. (The Buggles ile ikinci albümü olan, Adventures in Modern Recording’i yaptı, Albümde Drama da yer alan “Into the Lens” ve “I Am a Camera” ın değişik versiyonları da yer aldı.) Ardından Yes dağıldı.

Howe ve Downes, John Wetton ile (King Crimson, UK) Asia grubunu kurdu. Squire ve White ise ünlü Led Zeppelin’den Jimmy Page’e katılarak XYZ’i(‘ex- eski-Yes ve Zeppelin’) oluşturdular. XYZ bir takım demo kayıtlar yaptıysada yayınlanmasından vaz geçildi. (Fakat bir parça Page’in The Firm grubunda ve bir başka formu da Yes’de çok daha sonraları yayınlanacak Keys to Ascension 2 albümündeki “Mind Drive” adlı parça olarak yer alacaktı. Squire ve White ayrıca “Run with the Fox” adlı bir de single yayınladılar. Parça daha sonra yayınlanan YesYears albümünde yer aldı. Düo daha sonra Trevor Rabin’ı da aralarına alarak Cinema’yı kurdular. Daha sonra onlara eski arkadaşları Tony Kaye de katıldı.

Trevor Horn başlangıçta Cinema’ın şarkıcısı olarak düşünüldü ancak daha sonra albümün prodüktörü olmayı tercih ederek bıraktı. Cinema Rabin’in daha önce kaydedilmiş solo demolarını tekrar kullanarak bir takım demolar kaydetti. Anderson da daha sonra gruba geri dönünce grubun ismi değiştirilerek yeniden Yes haline getirildi. Sonuç olarak en hit olan parçaları “Owner of a Lonely Heart” da içinde bulunduğu 90125 (1983)  yayınlandı. Albümün çoğunun kayıtları bitip de 90125’in yayınlanmasından kısa süre önce Kaye Horn ve Rabin ile ters düşerek ayrıldı. Kaye Cinema’ya katılmadan bir süre önce Squire, Eddie Jobson ile çalışmak istemişti. Fakat Jobson kendi solo albümü Zinc/The Green Album ile meşgul olduğu için kabul edememişti. Squire teklifi Kaye’in ayrılmasından sonra ona teklifini tekrar götürdü. Bu kez Jobson teklifi kabul ederek Kaye’in yerine gruba katılmayı kabul etti. Jobson grupla birkaç kez çalmıştı fakat hiç kayıt yapılmamasına rağmen “Owner of a Lonely Heart” parçasının videosunda yer almıştı. Fakat bir kaç ay sonra Kaye gruba geri döndü.

Grubun çift klavye olarak devam etmesi önerisi Jobson tarafından kabul edilmeyince “Owner of a Lonely Heart” videosu edit edilerek görüntüleri videodan çıkartıldı fakat bir kaç kısa bölümde kendisi hala görünebilir. Horn’un prodüktörlüğünde grup bir sonraki albümlerinin kayıtlarına başladı. Fakat bir süre sonra ayrıldı hatta muhtemelen kovuldu. Çok uzun süren çalışmalar sonunda Big Generator (1987) piyasaya çıktı. Daha sonra Anderson gruptan tekrar ayrıldı ve Fragile zamanlarındaki grubu oluşturmaya çalıştı. Sonuç Anderson Bruford Wakeman Howe, veya ABWH olarak bilinen grup oldu. Squire kanuni olarak Yes isminin kullanılmasına engel oldu.

Bu gruptaki ABWH ve YesWest olarak bilinen(Squire, Rabin, White and Kaye) bölünmeyi derinleştirdi. Howe tarafından Downes ile birlikte yazılmış bazı Asia parçalarını da içeren ABWH 1989 da yayınlandı. Benzer bir şekilde, Vangelis’de albümde yayınlanmamış Jon & Vangelis parçalarının Anderson tarafından yeniden kullanılmasıyla yer aldı. Bass da ise Bruford’un King Crimson’dan arkadaşı Tony Levin yer aldı. Turnede ise hastalığı yüzünden Levin’in yerine Jeff Berlin geçti. Bir geceki gösteri An Evening of Yes Music Plus adıyla Berlin’in az sayıdaki katkısından biri olduğu halde yayınlandı. YesWest çok az da kayıt yapsa o isimle devam etti. Rabin solo kariyeriyle meşguldü ( Can’t Look Away’i çıkartarak) sürekli gruba girip çıktı. Squire, White and Kaye bazı demoları Billy Sherwood ve World Trade’den Bruce Gowdy ile kaydetti. Demolar Sherwood’un vokalistliğinde ve Rabin olduğu zamanlarda kaydedildi fakat grup resmi bir kadro haline dönüşmedi. Sherwood daha sonraları Yes’e katkıda bulunmaya devam etti fakat,bazı Squire/Sherwood parçaları World Trade’in ikinci albümü olan Euphoria (1995) da su yüzüne çıktı.

Bu sırada ABWH Dialogue olarak adlandırılan ikinci albümlerine başlamıştı. Plak şirketi ise hit olacak materyaller peşindeyken Anderson Rabinle albüm için bazı parçalar yazmak için çalışmaya başladı. Sonuçta birleşme başladı ve albüm Union (1991)  ortaya çıktı. Albüm çoğunlukla ABWH parçalarından, bir kaç Rabin ve bir Squire/Sherwood parçasından oluşuyordu. Anderson sesini YesWest materialine ilave etti Squire de geri vokalini ve basını ABWH materialine. ABWH parçaları prodüktör Jonathan Elias’ın yoğun katkılarından oluşuyordu. Çoğu Wakeman ve Howe’un hoşuna gitmemiş olan stüdyo müzisyenlerinin yeniden kayıtlarıyla oluştrulmuştu.

Takip eden turne sekiz müzisyenin de sahnede birlikte yer almasıyla gerçekleştrildi. Union daha sonra bir pazarlama tekniği olarak nitelendirildi. Bruford turneden hemen sonra ayrıldı. Onu Howe takip etti. Plak şirketi YesWest’in devamından yanaydı ve başlangıçta Wakeman anlaşma dışı bırakıldı. Daha sonraki albüm için ise konuk sanatçı statüsüne alındı. Fakat Wakemanın solo kariyeri buna o dönemde engel oldu. Big Generator de de yer alan kalan müzisyenler Talk (1994).  O yıl ayrıca Howe ve Bruford, Anderson ile birlikte David Palmer’ın Symphonic Music of Yes adlı Yes klasiklerinin orkestra tarafından icrasına da konuk sanatçı olarak katıldılar. Rabin ve Kaye daha sonra Howe ve Wakeman’ın gruba dönüşlerinin yolunu açmak için ayrıldılar. Yeniden oluşan eski kadro Keys to Ascension ve Keys to Ascension 2 albümlerini kaydetti, fakat Wakeman tekrar gruptan ayrıldı.

Albümlerin prodüksiyon aşamasında yer alan Sherwood tam olarak grup elemanı olarak ilan edildi. Grup Open Your Eyes, albümünü Sherwood’un klavyeleriyle tamamladı. Igor Khoroshev de üç parçada ve turnede yer aldı. Khoroshev’in daha çok katkısıyla oluşturulan The Ladder 1999  da yayınlandı. Albümün turnesinden sonra Sherwood gruptan çıktı. Eski klasik parçalarından oluşan yaz turnesinini takiben ise Khoroshev ayrıldı. Grup 2001 yılı Magnification  albümlerinde orkestrayla birlikte kaydetti ve turneye çıktı. Turnede Tom Brislin Wakemanın 2002 de gruba yeniden dönüşüne kadar klavyelerde yer aldı.

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

23 Kasım 2004 tarihinde Prog Grupları içinde yayınlandı ve , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Yorumlar kapalı.

%d blogcu bunu beğendi: