1969 – Ummagumma

25 Ekim 1969’da piyasaya sürülmüştür. İngiltere Listelerinde: S Numara; ABD Listelerinde: 74 Numara oldu. “More”dan yalnızca üç ay sonra piyasaya sürülen “Ummagumma” bu pek alışılmadık adını, argoda seks için kullanılan bir sözcükten alır.
Pink Floyd EMI’a bağlı bir şirketten yine ona bağlı olan Harvest’a geçmişti.

Harvest’ın kurucusu Makom Jones, o günlerde ortaya çıkmakta olan progressive underground müziğin ruhunu yakalayabilmek için bu girişimde bulunmuştu. Harvest şirketi grubun, tamamını canlı olarak çaldığı bir albümü ikinci bir plakla birleştirmesine izin vererek çok cesur bir karar aldı. Dört bölümden oluşan ve her bölümü grup üyelerinden biri tarafından solo olarak çalınan bu ikinci plağı, kendini Pink Floyd’a adamış olan Norman Smith son kez olarak yönetti. Bu, Harvest’ın ilk ikili albümüydü ve listelere girmesi için ürettiği ilk plaktı. Albümün stüdyo çalışmaları Gilmour ve Waters’ın da kısmen katıldığı, Syd Barrett’ın ilk solo albümü olan “The Madcap Laughs”ın çalışmalarıyla aynı zamana denk geldi

Grubun canlı çaldığı albüm, iki konserde kaydedildi. Bu konserlerden ilki, 27 Nisan 1969’da Birmingham’da efsanevi Mothers Club’da, ötekisi de 2 Mayıs’ta Manchester’daki Ticaret Odası’nda verildi. Nick Mason’ın düğününde sağdıçlığını yaptığı Radio One Dj’i John Peel, bir keresinde dairesinin soyulduğu zamandan söz ederken çalınan tek şeyin “Interstellar Overdrive”ın asetat bir kopyası olduğunu söyledi. Böylelikle de parçanın albüme dahil edilip edilmemesi düşünüldü.
“Grantchester Meadows”ın ve belki de “The Narrow Way”in son bölümü dışındaki solo parçalar başarısızlıkla sonuçlanan cesur denemelerdir. Ya da hiç değilse modası geçmiş denemelerdir. Ilk kez dinlendiğinde bazı kısımları ilginç gelse de tekrar dinlemek katlanılır gibi değil. Pink Floyd’un daha geleneksel, canlı bir ikili albüm seçmemiş olması çok yazık.

Hipgnosis’in albüm kapağı için yaptığı ilginç tasarımda, Gigi müzikalinin oyuncularıyla yapılmış plağın kapağı da yer alıyordu. Ama sonradan ABD’de piyasaya sürülen versiyonlarda bu kapağın üstü belki de telif hakkıyla ilgili sorunlar nedeniyle kapatıldı. Arka kapakta grubun turne ekibinin (içlerinden biri daha sonra “Alan’s Psychedelic Breakfast”ta ölümsüzleştirilen Alan Stiles’tır) ve aletlerinin Biggin HiII havaalanındaki bir pistte çekilmiş bir fotoğrafları vardı. Plağın içindeki sayfalarda da ilk karısı Jude’la birlikte Roger Waters görülüyordu. Ilk CD kitapçığından Biggin Hill fotoğrafı gibi Jude’un fotoğrafı da çıkarıldı.

Albüm için kaydedilen ilk parça bir grup bestesi olan “Embryo”ydu ve asla tamamlanamadı. Bu parça Harvest’ın
çıkardığı “Picnic” (Harvest SHSS 1/2) adlı derleme albüme alındığında grup üyeleri dehşete düştü ve parçanın albümden hemen çıkarılmasını istediler. Buna karşın ilki 1968 yılının Aralık ayında kaydedilen bir BBC stüdyo çalışmasında olmak üzere “Embryo”, 1971’in sonuna kadar pek çok kere canlı çalındı. Hala ABD’de “Works” adlı derleme CD’de piyasada bulunabilir.

Yeniden düzenlenen UMMAGUMMA 1994’te yapılan yeniden ambalajlama denemelerinin en farklısıydı. Iki ayrı plakta, kabartmalı karton muhafazada, albüm kapağının katlanmış büyük boy bir posteri de eklenmiş olarak piyasaya sürüldü. Biggin Hill fotoğrafı yeniden ortaya çıkarıldı ve o dönemdeki stüdyo çalışmalarına ait bazı yeni fotoğraflar da eklendi. Ama grup elemanlarının tek başlarına çekilmiş fotoğrafları asıllarından farklıydı. Jude yine yoktu ve 1974 yılında ya da daha sonradan konserler sırasında çekilmiş yeni fotoğraflar da basılmadı. Stüdyoda kaydedilmiş olan plakta “Grantchester Meadows”un sözleri vardı ama “The Narrow Way”in iii Bölümünün sözleri yoktu.

ASTRONOMY DOMINE (Barrett)

Gilmour, Barrett’ın yerini alabileceğini çok iyi kanıtlar. Bunu 1994 yılında tekrar kanıtlayacaktır. Kısa bir org solosu parçanın aslından farklı tek değişikliktir.

CAREFUL WITH THAT AXE, EUGENE
(Waters/Mason/Wright/Gilmour)

Konserlerin en çok sevilen parçasının harika bir yorumu. Daha önce yalnızca Pink Floyd’un beşinci (ve 1979’a kadar da sonuncu) 45’liği olan “Point Me At The Sky”ın B yüzünde yer alıyordu. Canlı çalındığında her zaman stüdyo kayıtlarından daha iyidir.

SET THE CONTROLS FOR THE HEART OF THE SUN (Waters)

Normal uzunluğunun nerdeyse iki katı olmasına karşın “Saucerful…”daki asıl versiyonundan pek farklı değil.

A SAUCERFUL OF SECRETS (Waters/Mason/Wright/Gilmour)

Bu başlıkların, daha sonra yapılan plak kayıtlardan ve CDlerden çıkarılmasına karşın “Ummagumma”nın ABD ‘deki asıl kopyalarında dört bölümü vardı: Something Else; Syncopated Pandemoni um;.Storm Signal; Celestial Voices.

SYSYPHUS (PARTS 14) (Wright)
Albümün ikinci yarısında yer alan Rick Wright’ın bu enstrümental parçası adını, (aslında Sisyphus yazılır) Yunan mitolojisinde Korinthos’u inşaeden ve ölüler ülkesi Hades’te, tekrar aşağıya yuvarlanacak olan koca bir kaya parçasını sonsuza dek bir tepenin ucuna Çıkarmaya mahkum edilen (Pink Floyd’un yakın tarihini aktarmaya benzer bir çaba) Kral Sisyphos’tan alır. Sisyphos’un suçu ölüm tanrısı Thanatos’u hapsetmektir. Böylelikle hem kendi sonundan kaçmaya hem de insanlığı ölümden kurtarmaya çalışır.

1. Bölümde timpani eşliğinde esrarlı bir synthesiser vardır. 2. Bölümün bazı kısımları, daha sonra Wright’ın bilerek yaptığı atonal klavye geçişleriyle bozulsa da, rahatlıkla romantik döneme ait klasik bir piyano sonatına benzetilebilir. 3. Bölüm çok deneyseldir ama deneysel olabilecek pek fazla şey de yoktur. Kuş sesleriyle başlayan 4. Bölümün çoğu kısmında Wright, Mellotronunu çalmaktadır ve bölümün sonunda da 1. Bölümün temasına geri dönülür.

GRANTCHESTER MEADOWS (Waters)
Waters’ın albümdeki iki parçasından ilki olan bu şarkı daha fazla kuş sesiyle başlar. Şarkı, Waters’ın ve geleceğin öteki Floyd elemanlarının gençken dolaşıp eğlendikleri güzel ve bozulmamış Cam bridge bölgesiyle ilgilidir Tarla kuşları, tilkiler ve yalıçapkınlarıyla ilgili bu öy kü, yazları Ingiltere kırlarında yaşanan hayatın özünü çok iyi yakalamıştır. Şarkı öteki parçaya, konuşmacılar arasında dolaşan bir sineğin vızıltısıyla geçiş yapar. Waters en sonunda, ücretsiz olarak dağıtılan bir dergiyi (öyle olduğu sanılmaktadır) katlar ve sineği onunla öldürür.
Grup parçayı, “The Man”de “Daybreak” adı altında, Wright’ın orgu ön planda olmak üzere hep birlikte çaldı. “Daybreak” olarak da ’69 yılının Mayıs ayındaki BBC stüdyo çalışmasında, org yerine piyano kullanılarak kaydedildi.

SEVERAL SPECIES OF SMALL FURRY ANIMALS GATHERED TOGETHER IN A CA VE AND GROOVING WITH A PICT (Waters)

Waters’ın bu öteki parçasını Ron Geesin, “As He Stands” adlı albümünde “To Roger Wherever You Are” adıyla gülünç bir şekilde taklit etti. Waters’ın bu şarkısı tamamen farklı bir şeydir ve farklı hızlarda, farklı yönlerde çalınan bant halkalarından oluşur. LP kayıtlarının yapıldığı günlerde plakların bir kopyasını ya da pikap iğnesini bozarak ilginç bazı şeyleri duyabilmek mümkündü. Waters’ın “Bring back my guitar” diye söylenmesi, “That was pretty avantgarde, wasn’t it?” demesi, elleriyle masanın üstünde davul çalıp bitirir ken, soldaki mikrofona güç duyulur bir sesle “Sağolun” demesi gibi. Sağ taraf tan Watersın, o anda uydurduğu kötü şiirleri, daha da kötü bir iskoç aksanıyla okuyan sesi gelir. Ne yazık ki CD’lerin az sayıdaki dezavantajlarından biri de bu tür plak hatalarını, yeni nesil Floyd hayranlarına ulaştıramamasıdır. Uzun süre ortalarda dolaşan söylenotilere karşın Geesin, bu parçaya hiç katkıda bulunmamıştır. “Embryo”yu uzun uzun çaldıkları bazı gösterilerde Waters’ın “şiir okuyan Iskoçyalısı” kendini gösterdi.

THE NARROWWAY (PARTS 13) (Gilmour)

Her ikisi de enstrümental olan bölüm lerden birincisinde akustik gitar ve yüksek perdeden elektrogitar notaları vardır. Ikinci bölümde elektrogitarların daha büyük bir meydan savaşı vardır ve uzayıp giden bir Moog notasıyla üçüncü bölüme geçiş yapılır. Bu bölüm, Gilmour’ın bir davulcu olarak da yeteneğini sergilediği hoş bir şarkıdır.

THE GRAND VIZIER’S GARDEN PARTY (PART I ENTRANCE; PART 2 ENTERTAINMENT; PART 3 EXIT) (Mason)

Mason’ın i. ve 3. Bölümlerde, o zaman ki karısı Lindy’den her iki bölüm için de aynı kısa melodiyi flütle çalmasını isteyerek hile yapmış olması olasıdır. Lindy başarılı bir flütçüydü ve Ron Geesin onun için müzik yapıyordu.
2. Bölüm bir yığın vurmalı çalışmasından oluşur. Bunlardan bazıları elektronik olarak elde edilmiştir ve solo davul kayıtlarının çoğunda olduğu gibi çok çok uzun sürer. Ama yine de Büyük Vezirlerin önemli bürokratlar olduğu Osmanlı Imparatorluğu kadar uzun sürmez.

pftn hakkında

PinkFloydTurk.Net admini, Floyd fanı, müziksever, eski ses mühendisi.

23 Ekim 1999 tarihinde Albümleri, Konser Albümleri, Roger Waters Dönemi, Stüdyo Albümleri içinde yayınlandı ve , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: